Cookie beleid FC Ommen

De website van FC Ommen is in technisch beheer van VoetbalAssist en gebruikt cookies. Hieronder de cookies waar we je toestemming voor nodig hebben. Lees ons cookiebeleid voor meer informatie.

Functionele cookies

Voor een goede werking van de website worden deze cookies altijd geplaatst.

Analytische cookies

Google analytics Toestaan Niet toestaan

Marketing cookies

Facebook Toestaan Niet toestaan

Jansen met één ‘S’!

Jansen met één ‘S’!

Jansen is in Nederland één van de meest voorkomende achternamen. Na De Jong en De Vries staat het in de top 3. Daarnaast zijn er ook nog vele families die met Janssen geregistreerd staan.

Hoe deze verwarring kon ontstaan, daar zijn allerlei redenen voor aan te voeren. Ten tijde van Napoleon aan het begin van de 19E eeuw  werd iedereen verplicht een vaste achternaam te kiezen zo die er nog niet was. Jansen is een van oorsprong patronomische achternaam, die eigenlijk zoveel als Jan -Zoon betekent.

Als een geborene op het gemeentehuis bij het bevolkingsregister werd aangegeven dan kon het maar zo zijn, dat de ambtenaar van dienst na het weekend last had van de maandagziekte (doesterig) wat zoveel betekende dat hij nog niet helemaal bij de les was en daardoor van Jansen met één ’S’ Janssen met dubbel’ S’ opschreef.

Bij thuiskomst werd het huwelijksboekje opgeborgen tot de ooievaar opnieuw langs was geweest, de fout kon daardoor niet meer worden hersteld .

De achternaam Jansen en Janssen staat gezamenlijk wel op plek èèn van meest voorkomende achternaam!

De USV’ers

In het seizoen 1983 -84 kwam vanuit Dedemsvaart Klaas Jansen bij OVC, met in zijn kielzog wijlen Piet Hagedoorn die al in Ommen woonde. Zij speelden samen bij USV, Piet was linksback en Klaas stond onder de lat. Appie Mijnheer, een voetbalgrootheid op het middenveld zou vanuit Den Hulst ook zijn maatjes vergezellen, maar trok op het allerlaatste moment de hakken in de wal en bleef de Union Sport Vereniging trouw. Een verstandige keus, daar hij al vergroeid was met USV.
In het kampioenschapselftal uit 1980 van USV was er een dominante rol weggelegd voor de in Ommen woonachtige spits Popko Schuitema. De ( in het dagelijkse leven politieagent) was bij de tegenstanders een meer dan gevreesde goalgetter, de subtiele steekpasjes van Appie Mijnheer vonden gretig aftrek bij de Schuit. Daarnaast was hij in het luchtruim heer en meester en indien nodig een schavuit, menig voorstopper moest zijn meerdere in Popko erkennen. Zijn productiviteit bleef bij de grote regionale clubs (Rohda Raalte) niet onopgemerkt waardoor de stap naar de top van het amateurvoetbal niet uit kon blijven.

In het veld was het voor Popko geen punt om op zondag als een boef te spelen, indien de wedstrijd daarom vroeg. De andere 6 dagen was hij geüniformeerd als politieagent, om de orde in de maatschappij te handhaven. Popko speelde 103 wedstrijden en was daarin als goalgetter 49 keer succesvol, een mooi moyenne!

Als trainer heeft Popko een aantal regionale clubs getraind waaronder o.a. Zuidwolde, E.M.M.S. Bij OVC heeft hij in 2018 even gefungeerd als ad interim. Zijn grootste verdiensten heeft hij in Staphorst bewerkstelligt, door de club echt op de kaart te zetten!

Zoals de vaardige stropers uitgroeien tot de beste jachtopzieners, gaat dat ook op voor boefjes die later het ontzag van een strabante wetsdienaar uit kunnen stralen.

Popko Schuitema was en is nog steeds een kleurrijk man die sinds kort weer in Ommen is neergestreken.

usv.jpg

     USV Kampioen seizoen 1979/80 , op het veld van Hattem.

Deze teamfoto staat ook levensgroot afgebeeld in het clubhuis van USV.

Staand v.l.n.r. Arend Jalving elftalleider  ,Gerard Wolff Trainer, Arne Meesters, Henk Vonder, Wim Bovenhoff, Popko Schuitema, Piet Wildvank, Heine Drenth, Marinus Kremer, Bennie Pluim en Evert de Bruin Grensrechter.

Zittend v.l.nr. Ben Schuurman, Hans Wink, Klaas Jansen, Jan Boschman, Gerrit Jan Pouwels, Henk Kok, Bert van Lente, Harrie Katoele en Ap Mijnheer.

Wingback

Piet Hagedoorn was een linksback waar je als tegenstander niet zomaar langs kwam. Als hij zijn verdedigende taken op orde had (Tegenstander in zijn zak) dan was er altijd van achteruit de drang om de aanval te ondersteunen. In het tegenwoordige voetbal heeft men het over ‘De Wingback’ een term voor de multifunctionele verdediger, dat was Piet ruim 40 jaar terug al.  Met zijn linker gaf hij panklare voorzetten die vaak een dankbare prooi voor de OVC spitsen waren. Ook een kenmerk van Piet waren zijn slidings die vooral op een nat veld gretig werden uitgevoerd, ook de coaching was een onderdeel dat hij beheerste. Als USV’er kwam Piet tot 36 wedstrijden en bekroonde zijn aanvalsdrift met 5 treffers.

Binnen het veld dan transformeerde Piet en was het motto winnen ten koste van veel…. heel veel. Buiten het veld was Piet Hagedoorn een prettig persoon die een zachtaardige inslag toonde. Indien hij geblesseerd was, enorm veel positiefs aan het groepsgebeuren toevoegde.

Na een aantal jaren de linkerflank te hebben bestreken bij het eerste kwam hij succesvol bij het tweede elftal van trainer Bennie Habers.

Piet liep daar als aanvoerder strak in het gelid en gaf met zijn tomeloze inzet het goede voorbeeld.

Een glansrijk kampioenschap in het seizoen 90/91 was de bekroning van de succesvolle aanpak.

Piet Hagedoorn riep in veel opzichten grote gelijkenissen op met de bekende Johan Derksen. Verbaal allebei erg sterk een voortreffelijke linker en als verdediger altijd de grens van het toelaatbare opzoeken en daardoor niet te beroerd om rigoureus in te grijpen.

Na de wedstrijd kwam er weer een milde metamorfose. Piet had een groot rechtvaardigheidsgevoel, onrecht (klassenjustitie) kon hij niet accepteren. Helaas was Piet in zijn laatste levensjaren niet meer zichzelf en koos een weg die geen vervolg bood, waardoor hij helaas niet meer onder ons is.

Afbeelding1.jpg
USV in 1982 als deelnemer van het S.V. Nieuwleusen 350- toernooi!

Staand v.l.n.r. Klaas Sterken, Sijbe Pluim, Ben Schuurman, Heine Drenth, Piet Hagedoorn, Arne Meesters, Bert van Lente en Gerrit van Leeuwen Trainer.

Zittend v.l.n.r. Hans Wink, Wim bovenhoff, Klaas Jansen, Jan Boschman, Ab Goeree en Ap Mijnheer.

De zoons Ruud, Stef en de benjamin Jort konden alle drie een behoorlijke partij op de mat leggen. Stef was ten tijde van trainer Age Koster zo snel als een bliksemschicht op de rechterflank. Stef is nu bij F.C.Ommen actief als assistent-trainer van JO19-1. Dan de jongste, Jort was een echte nummer 10 die de lijnen uit kon zetten, met zijn fijne balbehandeling in staat om een 9 te scoren, echter als het niet liep zoals gewenst kon hij ook zo door de ondergrens zakken en daar een zware onvoldoende tegenover zetten. Jort heeft bij de zaterdagafdeling van OVC een grote bijdrage geleverd en bewijst dat hij ook als inwoner van Zwolle het voetbal bij FC Ommen trouw blijft.

jansen.jpg

Jansen met één ‘S’

Klaas Jansen had met USV in 1980 een glorieus kampioenschap behaald, de oud OVC’er Arend Jalving was actief als elftalbegeleider.

Klaas had met zijn fenomenale reddingen een grote bijdrage aan dit succes geleverd. Echter soms kwam het ook voor dat hij door dat het ballenvangen zo onbevangen ging er weleens een slippertje was, te denken valt aan een bal die met een wonderlijke curve vanuit zijn handen achter zijn eigen doellijn viel. Deze voorvalletjes die hij ook bij OVC soms etaleerde leverde hem de toepasselijke bijnaam van Grobbellaar op, verwijzend naar de oud Liverpool doelman van de jaren tachtig. In totaal verdedigde Klaas met verve 92 wedstrijden het doel van USV.

In het seizoen 83/84 maakte Klaas Jansen de overstap van USV naar OVC . Hij was dat seizoen ongenaakbaar en steeg boven de rest van het team uit. De constante prestatiecurve zorgde ervoor dat hij als eerste de primeur had dat hij door de supporters verkozen werd tot speler van het jaar.

De belangrijkste wedstrijd in zijn carrière bij OVC speelde Klaas op 6 mei 1990 in Ruinen. Het was de wedstrijd die beslissend zou zijn voor het kampioenschap. Een wedstrijd die zinderde van de spanning van de eerste tot de laatste minuut, en daardoor veel vroeg van de mentale hardheid  waarbij de tropische temperatuur een ware aanslag pleegde op de fysieke gesteldheid van de spelers.

Na een 0-1 voorsprong gingen de Ovc’ers met een 2-1 achterstand naar de thee.

Ondanks dat Klaas vier keer de bal uit het net moest halen behoorde hij in deze krankzinnige wedstrijd toch tot de uitblinkers. Zijn reddingen met zijn enorme reflexen waren fabelachtig en voorkwamen dat zijn team niet in de dubbele cijfers terecht kwam.  Het gelijkspel van 4-4 betekende voor het team van trainer Herman van der Belt de kampioenskroon op een grandioos seizoen.

De sportman Klaas Jansen liet zien dat hij over een meer dan verbeeldende wedstrijdmentaliteit beschikte.

Bij OZC werd de spelersbokaal vernoemd naar B.J.Merjenburgh, een man met een grote staat van dienst bij de Geel -Zwarten. Het was Gerrit Woertin,k de sierlijke libero van OZC die als eerste in het seizoen 1997/98 de spelersbokaal in ontvangst mocht nemen. Bij de vrouwen in het seizoen 2018/19 viel die eer te beurt aan Tanja Hamhuis.

Afbeelding3.jpg

Deze traditie wordt bij FC Ommen passend voortgezet onder de noemer B.J. Merjenburgh bokaal. In het clubhuis ‘Weerkomm’n’ worden de wanden gesierd met de namen van de vrouwen en de mannen. De eerste winnaars van de B.J. Merjenburgh bokaal zijn Leonie Spijkers en bij de mannen werd Harm Jan Tip gekozen tot speler van het seizoen 2021/22. Twee voorbeelden hoe je met passie en plezier de voetbalsport kunt spelen en beleven.

De eerdere winnaars van zowel OZC als OVC staan bij de ingang van de bestuurskamer allemaal op een Geel- Zwart  en Blauw- Wit bord vermeld.

Afbeelding4.jpg

In de eerste opzet stond op de OVC- lijst de naam van Klaas Janssen. Om niet in de fout van de dromerige ambtenaar te vervallen is de fout door FC Ommen hersteld, want…. het is Klaas Jansen met èèn …..’S’!

 

Met dank aan Ben Schuurman voor info en foto`s van USV.

 

Cultuur en Historie FC.Ommen R.Habers.

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!